Şairin Adı:
Aşık Veysel Şatıroğlu
Bütün Şiirler: 10 | Aşıklık geleneğinin unutulmaya yüz tuttuğu
bir zamanda ortaya çıkan ve 20. yüzyıl Türk Halk Şiirinin önde gelen
siması olarak kendini kabul ettiren Aşık Veysel Şatıroğlu, 1894 yılında
Sivas İli Şarkışla İlçesinin Sivrialan Köyünde Dünyaya gelmiştir.
Babası Karaca Ahmet, Annesi Gülizar Hatundur. Yedi yaşına kadar
akranları gibi sağlam ve gürbüz olan Veysel bu yaşta yakalandığı çiçek
hastalığı sonucu sol gözünü kaybeder. Hastalıktan etkilenen sağ gözüne
perde iner. Bu gözü ile nisbeten görebilirken, sağım esnasında annesini
beklemekteyken ineğin vurması sonucu sağ gözünü de tamamen kaybeder. Karanlık
ve ızdırapla tanışan Veyseli düştüğü boşluktan kurtarmaya çalışan Baba
Karaca Ahmet, oğlunu 10 yaşında bağlama ile tanıştırır. İlk dersini
köylüleri Molla Hüseyinden daha sonra da baba dostu Çamşıhlı Ali Ağadan
alan Veysel 1933 yılına kadar Pirsultan Abdal, Aşık Kerem, Karacaoğlan,
Yunus Emre ve Emrah gibi tanınmış ustaların eserlerini çalıp söyler.
Yıllar geçmektedir. 1919 yılında 25 yaşında ilk evliliğini yapar. İki
yıl aradan sonra annesi ve babasını kısa aralıklarla kaybetmesi onu
derin acılara ve çaresizliğe sürükler. Sonrasında eşinin de kendisini
terketmesiyle Veysel daha da yıkılır. 1921 yılında hayatını ikinci eşi
Gülizar Hanımla birleştiren genç Veyselin bu evliliğinden ikisi erkek
altı çocuğu olur.
Ömrü yoksulluk ve çilelerle geçen Veysel,
köyünden ilk defa ayrıldığı 1933 yılında Sivas Aşıklar Bayramına
katılır. "Türkiyenin İhyası Hazreti Gazi" Şiiriyle dikkat çeker. Ahmet
Kutsi Tecerin ilgisine mazhar olan Veysel, Köy Enstitülerinde bir süre
saz öğretmenliği yapar. Bu yıllar hasret şiirlerinin birikimini
oluşturur.
Şiirlerinde birlik ve bütünlük mesajları veren, bilim
ve teknolojiyi önemseyip benimseyen Veysel, özünde ve sözünde
samimidir. Karanlıklar dünyasından aydınlıklar çıkarırken sevecendir.
Sadık yarim dediği kara toprakta yeşerttikleriyle murada eren Veysel,
bilinçli bir ziraatçidir.
Yarım yüzyıldan fazla sanatına gönül
vermiş olması karşılıksız bırakılmamıştır. 1965 yılında TBMM Ana
Dilimiz ve Milli Birliğimize katkılarından dolayı özel kanunla Vatan
Hizmet tertibinden Ona maaş bağlamıştır.
Aşık Veysel 21 Mart 1973 tarihinde sadık yari kara toprakla kucaklaşarak aramızdan ayrılmıştır. |
Ziyaretçi dün: 469