Gönderen:
Sıtkı ÖZKURT
Tarih: 04.04.2007, 18:04
Puan: 
İzlenme: 551
Şairin Adı:
Av. Metin KÖSE
Bütün Şiirler: 1
| Bir dünya ki gülen az ağlayan çok
Dertlerimiz bini aşmış kalbimde zehirli ok
Dinmiyor feryatları, haykırışı duyan yok
Çağladı gözyaşlarım yalvarışa gelen yok,
Sallandık da yıkıldık döndük solmuş güllere
İmdat diyemedik karıştık gazellere
Eyvah böyle miydik neler olmuş yüzlere
Gözyaşım toprak ile dize oldu bizlere
Kimimiz yaralıyız ölüm ile yan yana
Günler geçti de hey hat, kimse gelmez yanıma
Öldüm mü ölmedim mi anlayamadım hala
Ağladım da duymadın sitemlerim var sana
Hani evim parkım, çocuğum ile eşim,
Hani babam, hani yarim ve sevgili kardeşim
Hayat bu mu bilmiyorum, yoksa ben mi göçmüşüm,
Çökmüş kolonlar oldu zehir ile gözyaşım
Bizler de sizin gibi mutlu ve sevinçliydik
Hiç göremeyeceğimiz masallar ülkesindeydik
Yalan dünyaya kandık, gayrı biz de şaşmıştık
Nadim oldum, ağlarım af kapısında kaldık
Toprağın altı kara üstü şenlikmi ola
Benim meskenim hep kara toprakmı ola
Sevdiceğim bir ses ver, senden gayrı yarmı ola
Çağırdım da gelmedin gözyaşların son bula
Yandı yine yürekler şu Kasım akşamında
Döküldük sokaklara kadın ve çocuklarla
Ağladık sessizce, giden can ile cananlara,
Gözyaşlarım dinmedi doğduğumdan bu yana
Bir ana bağırıyor çocuklarım yanıyor
Bir kardeş feryad eder; ablam canım yanıyor!!
Babalar yangınlarda yürekleri kaynıyor
Gözyaşlarım lav olmuş bedenimi yakıyor
Ağlıyorum kardeşim şu Kasım gecesinde
Milletime yanıyorum karanlıklar içinde
Medet ey Yaradanım acı artık bizlere
Gözyaşlarım dua oldu aktı ulu mabede
Bütün ülkem yas tutmuş, damarımda kan gitti,
Bu felaket yetti Allah, başımdan aklım gitti,
Mazlumun ahı, garibin çığlığı çıktı arşı titretti,
Bu feryad ki gözyaşımı toprak ile iç etti,
Ecel gelmiş kapıma önce evimi aldı,
Yıktı viran eyledi yüzüme toprak çaldı
Ortalık toz duman, sevdiklerimi çaldı,
Akamadı gözyaşım kurudu toprak oldu
Haberler beni yaktı bakamadım kaygıdan
Çok bağırdım kardeşime geçemedi duvardan
Onlar sessiz kaldılar eller kalkmaz duadan
Gözyaşlarım sel oldu da geçemedi topraktan
Yandı yüreğim bu kez sevdiğim Düzce için,
Titredi kalemim yazdığım senin için
Bu acı bana fazla ağladığım senin için
Gözyaşlarım annenin öksüz yavrusu için,
Ortalık yıkılıyor yanıyor ve kokuyor
İnsanlık ibret alsın ne hayatlar gidiyor
Ölüm yanı başımızda gaflet anı bekliyor
Gözyaşlarım şu Kasım-da sizin için akıyor
Yüreğim kor ateşte yanıyor da yanıyor
Çileleri benim olsun şu kardeş ne ağlıyor
Yetişin a dostlar buna can dayanmıyor
Beraber ağlayalım gözlerim açılmıyor
Uzat elini kardeş uzat ki kurtarayım
Tek bir ses ver sen hele melek olup alayım
Sen orda kalamazsın gel yerine kalayım
Sana gülmek yakışır sen gül ben ağlayayım
Dostlarımın yanında gayrı gülemez oldum,
Bu ruhu bu bedende gayri istemez oldum
Dünyanın ahvaline akıl erdiremez oldum
Gözlerim bile şaştı seni göremez oldum,
Kalemimde mürekkep, yazacak kağıt bitti
Kurudu pınarlarım gözümün akı gitti
Yüreğimde mutluluk hüzün ile değişti
Yazdığım mısralarım Düzce diyerek bitti,
Bu şiirimi 12 Kasım 1999 günü akşamı Düzce, Kaynaşlıda meydana gelen deprem afetinin hemen akabinde Bursa, 1. Ordu Güneyi Marmara Bağlı Birlikler Komutanlığı Karargah Takım Komutanlığında vatani görevimi ifa sırasında; bu acı habere ilişkin yapılan televizyon yayını ile birlikte kaleme aldım.
Bu vesile ile daha önce 17 Ağustos 1999 - da meydana gelen ve bu deprem dolayısıyla acılara düçar olan milletime; ölenlerine Allahtan rahmet, geride kalanlarımıza ise sabır diliyorum, ve saygıyla dizelerimi hayatlarını kaybedenlere ve geride kalan acılı insanlarımıza ithaf ediyorum.
Av. Metin KÖSE | |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ziyaretçi dün: 346