ACISU (Koryana) Köyü Resmi İnternet Sitesi | www.akcaabat-acisu.com Şiirler!

[  |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  ]
[  |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  ]


Şiirlere Geri Dön ] [ Bütün Şiirler ] [ Şairler ] 




Akçaabat İlçesi Acısu Köyü'nde 1957 Yılında Yaşanan Çığ Faciası Destanı


Gönderen:
Sıtkı ÖZKURT

Tarih: 04.04.2007, 12:04


Puan:

İzlenme: 536

Şairin Adı:
Osman (Çavuş) GEDİKLİ biyografi

Bütün Şiirler: 2
AKÇAABAT İLÇESİ ACISU KÖYÜ’NDE 1957 YILINDA YAŞANAN ÇIĞ FACİASI VE BU FACİADA HAYATINI KAYBEDEN 6 İNSAN İÇİN EĞİTMEN-MUHTAR OSMAN GEDİKLİ TARAFINDAN YAZILMIŞ DESTANDIR

1
Kimimiz yorgan aldık, kimimiz aş
Dizildik yokuşa altı arkadaş
Buz tuttu yolları oldu bir yalçın taş
Tırmanırken bayırı hücum etti baş
2
Malozun boğazında bekliyor altı kırat
Binelim arkadaşlar bura bize bir murat
Biner binmez atlara hemen aldık bir sürat
İstikamet dereye tozu dumana kat
3
İşte tam bu sırada başladı savaş
Bir hız aldı geliyor hiç bilmiyor yavaş
Tutmasıyla fırlattı kah ayak önde kah da baş
Uçarken vurur bize bir kütük iki de taş
4
Kahbe maloz boğazı hopladı sesimize
Sürükledi inişe topladı hepimize
Dev gibi kütükleri savurdu peşimize
Taşları, kütükleri kapattı na’şımıza
5
Turna gibi uçarken sıralandık bir dizi
Felaket peşimizde sanki yıldırım hızı
Aç kurt gibi yutacak, takip ediyor bizi
Asla merhamet etmez, alacak canımızı
6
Kıldık sabah namazı ettik niyazı
Ne geliyorsa Allah’tan olalım razı
Takdirde böyledir bozulamaz yazı
Aç kurt gibi bakıyordu kahbe maloz boğazı
7
Ne para alıyor ve ne de arazi
İlla idam istiyor olmuyor razı
Öleni şehid eder kalanı gazi
Kudurdu doymak bilmez kahbe maloz boğazı
8
Vurdu bize pençeyi bir arada hepimiz
Arş-ı a’layı tuttu ilk ağızda sesimiz
İkinciye kalmadı kesildi nefesimiz
Ta kovan ırmağında bıraktı cesedimiz
9
Koca gürgen tomruğu çıktı karşımıza
Kendir tokmağı gibi vurdu başımıza
Hiç merhamet etmedi bu genç yaşımıza
Melekler seyr etti bizim savaşımıza
10
Kirli çamaşır gibi çalındık taştan taşa
Kesmez bıçaklarıyla tuttu bizi traşa
Rüya değil ayandır, görenler bize şaşa
Ağlamayın anneler, yazılı idi başa
11
Hoplayarak giderken iderdik nazı
Boğazda kurulmuş buzdan terazi
Başında maloz, almıyor azı
Bir yudumda yuttu bizi kahbe maloz boğazı
12
Kahbe maloz boğazı kışlarda azar
Kovanlar ırmağında kurulur Pazar
Bir takım arkadaşlar buzları kazar
Bir kısmı etrafında ederler nazar
13
Kimisi köy içinde ararlar mezar
Kimisi köylerde habere tozar
Fırtına bırakmazsa inişimiz uzar
Bir taraftan kimisi mezarlar kazar
14
Kovan ırmaklarında gözlediler bizi
Yayla ormanlarında arattılar sizi
Malozun boğazında kayıp ettik izi
Koyun gibi ırmakta yatıyoruz bir dizi
15
İlk ağızda bıraktık bir nişan baltamızı
Biraz sonra bıraktık bir tane şapkamızı
Dallar takıldı bize, hep soydu arkamızı
Kurtlar yemezse bizi, bulurlar parçamızı
16
Tepe takla uçarak indik tumbi yoluna
Bir ceket parçasını astık fındık moluna
Bunu görenler baksın hemsağına soluna
Eğer bizi bulursa yapışırız koluna
17
Yine bir dala astık bir de yorganımızı
Döndük ırmak aşağı akıttık kanımızı
Hiç kimseler görmüyor bizim ahvalimizi
Allah melek gönderdi topladı canımızı
18
Geldi melek askeri kefenimizi sara
Açtı baktılar bizi vücudumuz hep yara
Kurtlar yemesin diye gömdüler bizi kara
Kahbe maloz boğazı olsun yüzün kapkara
19
Birimiz Hacı Mehmet, birimiz Halim
İsmail uzattı görsünler elim
Kavuştu bir yerden Kurtoğlu selim
Bağırdı etrafa: buraya gelin
20
Birimiz Cemal, birimiz Mehmet
Sizlere selamet bizlere rahmet
Bizim için komşular çektiniz zahmet
Şefaat eder size Hazreti Muhammed
21
Osman bağırır durur takip edin peşimi
Karıştık bir dumana kayıp ettim eşimi
Kara kuzgunlar ile bulursunuz na’şımı
Eş-arkadaş nerede çekiyor ateşimi
22
Osman ayrıldı bizden geçti mi elinizden
Kaçıyor gözünüzden kurtulmaz dilinizden
Onu da bulursunuz arayın izimizden
Ya ilerimizden veyahut gerimizden
23
Osman’ın atı topal kaldı bizden peşine
Ancak cami yanında kavuşacak eşine
Toplaştık bir araya Cuma gecesine
Terfilerimiz geldi şehid derecesine
24
Eser maloz boğazı savurur haber hani
Ömründe bilmezdi İsmail ormanı
Bulsa da almazdı ecelin dermanı
Kalandar gecesi verildi fermanı
25
Geldi düğünümüze hocalar, hacılar
Bir taraftan doktorlar, bir taraftan savcılar
Yayıldı cihana bu bizim acılar
Yetimlerin başında ağlıyor bacılar
26
Her kimde olursa sara, bir gün ola avara
Başın düşerse dara, uğra bizim pazara
Her kim kalır nazara, gelsin bizim mezara
Şifayı Allah vere, dermanı bizde ara
27
Bekler cami yanında altı şehid diz dize
Üç ihlas bir fatiha hediye edin bize
Ne derdin olursa derman olalım size
Allah sabırlık versin cümle hep size
28
Haftanın pazartesi, ocak ayının ondördü
Yeni yılın baş ayı, yıl dokuzyüzelliyedi
Gittik Dâr-ı Beka’ya, kalacağız ebedi
Bizi hatırlayanlar kılsın bize rahmeti
29
Sabahtan iş başına, okunurken ezan
Hem onda ye-iç, topraktan kazan
Olmaz olsa yaylası, kalsa idi hozan
Alican’ın Osman’dır, destanı yazan
Bir selamet duası talep ediyor bazan



  Eski yazıdan çeviren: Faruk GEDİKLİ
  

Anonim kullanıcı yorum yazamaz, lütfen kayıt olun

Başkasına Gönder | Şiirlere Geri Dön ]






Yorumlar yazarlarına aittir. İçeriklerinden biz sorumlu tutulamayız.


Yorum: Akçaabat İlçesi Acısu Köyü'nde 1957 Yılında Yaşanan Çığ Faciası Destanı
Gönderen rabia Tarih: 27.01.2008, 00:01
Puanım:   (10 / 10)
Geciken bir notum olacak bu şiire... Geçenlerde amcam gelmişti; o gelince birlikte girdik siteye... Sırf ona bu şiiri gösterecektim. Çünkü, bu felakette yaşamını kaybedenler amcamın akranlarıydı ve amcam uyuyakalmasaydı ya da onlar amcamı almadan gitmemezlik yapsalardı bugün amcam da onların yanında yatıyor olcaktı. Hatta amcam onlarla konuşmama kararı aldığını anlattı onu bırakıp gittikleri için. Ve bir şey daha, arama kurtarma faaliyetlerine de katılan amcam, anlatılanların bire bir olduğunu, hatta anlatılanları bir de kendi yaşadıklarını katarak heyecanla anlattı... Allah hepsine gani gani rahmet eylesin.

Yorum: Akçaabat İlçesi Acısu Köyü'nde 1957 Yılında Yaşanan Çığ Faciası Destanı
Gönderen AkcaabatliKiz Tarih: 24.03.2008, 11:03
Puanım:   (10 / 10)
bu destan 10 degil 100, 10000 puan hak ediyor... fena halde duygulandim... o faciada vefat edenlerden biri benim öz dedem, halim özkurt'tu.. bayagi bir duygulandim okurken... yazandan allah razi olsun... cok güzel olmus...