ACISU KÖYÜ RESMİ İNTERNET SİTESİ

          Yaklaşık dört yıl önceydi. Gece geç saatlere kadar günlerce hararetli hararetli çalış.

          Her zaman bir araya gelme şansımız yok. Ali Hoca da Hollanda’dan gelmiş. Almanya’nın güneyinde Herrenberg’te Sıtkı’nın evinde buluşmuşuz. Bir daha bir araya gelene kadar dergimiz çıkmalı.

          “Necati Hoca sen şu yazıların hem içeriğine bak, hem de imla hatalarını düzelt. Okurlarımıza rezil olmayalım. Yahu şu gelen yazıyı hiç mi koymasak dergiye! Kaş yaparken göz çıkarmayalım!”

          “Ben konuları ve resimleri sıraya koymaya çalışıyorum. Bu arada kendi kendinle de bir söyleşi yazısı uydursana!”

          “Sıtkı şu kontrol edilmiş yazıların sayfa yerleşimini, çerçevesini, taslağını ayarlasana. Nasılsa bu konuda uzmansın, bunun için de matbaaya para ödemek zorunda kalmayalım bari.”

          “Uf, kafam uyuştu, bir sigara molası verelim. Allah! Çaylar da geldi. Of anam of. Yahu şuradan bir kemence açsana.”

          “Bak yazıların hepsini kontrol edemeyeceğiz galiba. Kimisini düzeltmek çok zaman alıyor. Bazılarını bir sonraki dergiye bırakalım!”

          “Dur bakalım, yarında çalışacağız. Bakalım geriye ne kalır!”

          “Karnımız da açıktı. Sıtkı, hane sahibi! Tamam, yemek hazırmış zaten.

          “Bu kâğıtların içinde yemek yerken bir resim çekip onu da dergiye koyalım mı? Yok canım, bakarsın kendi reklamlarını yapmışlar hep derler, boşver.”

          “Hadi zaman kaybetmeyelim. Bir araya gelmek kolay olmuyor. Devam ediyoruz. Hocam kafam durdu, basmıyor artık. Uf, saat kaç oldu haberin var mı, sabahın üçü. Bırakalım yarın devam ederiz.”

Bir gün bir gece daha…

Bir daha…       

          “ Ya, iyi oldu da, bazı yazıları acele ettik, pek içime sinmedi.”

Ne yapalım canım, Hürriyet gazetesi değiliz ya. Bu kadarı bile süper oldu, iyidir, iyidir…”

Kaç dergi sonraydı unuttum. Bu görevi başka arkadaşlar devraldı.

          Seneler çabuk geçti. Benim yurtdışındaki görevim bitti. Türkiye’ye döndüm. Ortaöğretime geçtim. Hollanda’da Ali Durmuş işi ile ilgili bazı zorluklar yaşamış. İşinde bazı değişiklikler olmuş. Sıtkı, Acisu’dan bakınca gurbetçi Salih Çavuş’un gurbetçi oğlu Sıtkı.

          Ama ben biliyorum ki o çalıştığı firmada, alanında bir çok Alman çalışanın da üzerinde uzman bir adam.

Ayrıca İnternetten dünyaya bir pencere açmış. Bende yazarım burada tabiki.

Yeniden Merhaba Sıtkı

Ali Hoca’ya ve gurbetçi arkadaşlara da selam ederim. Yeni yazılarda yine buluşmak dileğiyle şimdilik Hoşça kal.