ACISU KÖYÜ RESMİ İNTERNET SİTESİ

Âdem’i topraktan yaratan, cihanı onun nesli ile süsleyen,onun nesli için cennetlere, Rıdvan yurtları ve gülistanlar yaratan Yüce Allah’ın sayısız nîmetleri vardır. Bu güzel nîmetlerden birisi de çocuktur. Çocuk, bir milletin, bir ailenin, bir ocağın bekâsı demektir.

Çocuk kimdir, nedir?
Evvelâ onu bilmek ve anlamak gerekir. Çocuk, Resul-i Zişan efendimizin mübârek beyânıyla ‘’Cennet çiçeğidir’’ Tatlı kokular saçan, gönüller açan, ruha zevk u safâlar veren bir  çiçektir. Nasıl ki, güzel bir çiçek tazeliğini ve hayatiyetini devam ettirebilmek için itinaya, bakıma, suya ve korunmaya muhtaç ise, çocuk da en büyük alâkaya, sevgiye, şefkate ve merhamete muhtaçtır. Kendi ciğerinin bir parçası olan evlâda merhamet etmeyen, ona şefkat kanatlarını açmayan bir ana baba kime merhamet edecektir?

Çocuk, millet denizinin en parlak incisi, dünya hayatının süsü, aile bahçesinin solmaz gülü ve ocakların kıvamıdır. Kıymetli varlıkların düşmanı çok olduğu gibi, çocukların ve bilhassa gençlerin de pek yaman ve çetin düşmanları vardır. Çocuk ve gençlerini iyi yetiştirip, iyi terbiye edemeyen,onlara ahlâk ve fazilet aşılayamayan milletlerin istikbali geceler gibi korkunç ve karanlıktır. Gecenin sonu yine sabahtır, fakat imansız yetişen nesillerin artık sabahı yoktur. Masum, pak ve tertemiz bir çiçek olarak cihan bahçesine gelen çocuk, anne babanın elinde şekillenmekte, ya bir iman fidanı, veya bir zehirli ağaç haline gelmektedir. Anne baba ne ise çocukta odur. Bir altını hangi kalıbın içine dökersen onun şeklini alır. Ona hangi deseni, hangi nakışı vurursan vurduğun şeyi pırıldatır.

Bir çocuğa bir gence, bir masum yavruya ilk önce, Allah inancı, Peygamber sevgisi,din duygusu, Kur’an muhabbeti, vatan ve millet sevgisi aşılanmalıdır.

Bir genç, kendisini Yaratan, kendisine hayat bahşeden kendisini rızıklandıran Rabbini bilmezse kimi bilecektir?

Bir genç, alemlere rahmet olan peygamber-i zişanı tanıyıp sevmezse, kimi sevecek, kimin peşinden gidecek, kendisine kimi örnek alacak, kimi rehber edinecektir?

Bir genç, nûr ve hikmet kaynağı ve hidayet rehberi olan Kur’ânı okuyup öğrenmezse, onun kalplere şifâ veren ayetleri ile mânevî gıdasını almazsa, gönlünü hangi zevki sefanın baharına açacak, hangi gülden ıtırlar ve polenler toplayacaktır.

İşte ihmal edilen bir gençliğin millet vicdanında açtığı derin ve kapanmaz yarayı hep görüyoruz. Bu ihmal, hem devlete, hem ana babalara, hem de cemiyete pahalıya mal oluyor.

Gençlik ihmal etmeye gelmez… Gençlik bir milletin bekâsına uzanan hayat köprüsüdür. O köprünün harcında Allah inancı, Resûlullah sevgisi, Kur’an muhabbeti, vatan ve millet aşkı bulunmalıdır. Çocuklarımıza dinini öğretmezsek islamı anlatmazsak haram helali iyi ve kötüyü Bildirmezsek Hz.Mhammed(s.a.s.)i tanıtmazsak bu çocuklar hiç bir zaman anne ve babası hayırlı Dini vatanı ve milleti için de faydalı olmaz.

Yetim, sadece ana-babası ölmüş olan değildir, kendisiyle ilgilenilmeyen, eğitimi ihmal edilen çocuk da öyledir. Bu nedenle geleceğimizin teminatı olan yavrularımızla ilgilenelim. Onları Yüce Rabbimizin emri doğrultusunda millî, dinî ve ahlâkî değerler çerçevesinde iyice Yetiştirelim. Onların geleceklerini tehlikeye sokacak zararlı işlerden ve alışkanlıklardan koruyalım. Efendimiz’in “ Bir baba evladına iyi bir terbiyeden daha güzel bir miras bırakamaz.’’
Anlamındaki Hadis-i Şerifini, hiç bir zaman unutmayalım.